Η συγγραφέας του βιβλίου «Μ’ ΑΓΑΠΩ/Βίβλος αισιοδοξίας», Γωγώ Τσακογιάννη, σε μια αποκλειστική συνέντευξη στο schooltime.gr

Τι σε έκανε να γράψεις την εμπειρία σου απ τον καρκίνο μαστού;

Το έκανα πρώτα για μένα και την ανάγκη μου να εκτεθώ και να δείξω ότι δεν είναι ντροπή να παραδεχτείς δημόσια ότι αντιμετώπισες καρκίνο μαστού και δεν μειώνεται η γυναικεία σου υπόσταση. Κατά δεύτερο λόγο για να επικοινωνήσω με όλες τις γυναίκες και τους άντρες που νόσησαν ή νοσούν και να τους πω «κοιτάξτε με, είμαι εδώ καλύτερα από ποτέ 11 χρόνια μετά και απολαμβάνω τη ζωή, τη φιλία, τον έρωτα, τη μητρότητα και τη ΖΩΗ!… και να τους επιβεβαιώσω ότι η ζωή δεν σταματά μπροστά σ’ έναν καρκίνο ούτε ο Έρωτας!

Το βιβλίο σου αναφέρεται ως «βίβλος αισιοδοξίας». Για ποιο λόγο;

Βασικά είναι μια βίβλος αισιοδοξίας! Αν και μιλάμε για καρκίνο εν τούτοις έχει παρουσιαστεί όλο αυτό με το δικό μου χαρακτηριστικό τρόπο. Με αισιοδοξία, αυτοσαρκασμό και χιούμορ. Ακόμα και στις χημειοθεραπείες βρίσκαμε λόγους να κάνουμε απολογισμούς ζωής να αυτοσαρκαζόμαστε και να γελάμε… είναι απίστευτο πώς μπροστά στο αναπάντεχο ο άνθρωπος συμπεριφέρεται!… και όπως είπα και στην προηγούμενη ερώτηση κλείνοντας το βιβλίο είσαι σίγουρη… η ζωή δεν σταματά μπροστά σ’ έναν καρκίνο ούτε ο Έρωτας!

Τι ήταν αυτό που φοβήθηκες περισσότερο; Το έχεις εντάξει στο βιβλίο σου;

Το θάνατο. Αυτόν φοβόμουν και ήταν η πρώτη φορά που «ανακάλυψα» ότι δεν είμαι αθάνατη. Αστείο, το ξέρω, αλλά προσωπικά νόμιζα πως ο θάνατος ήταν κάτι που δεν θα με αφορούσε πριν γίνω 120 χρόνων… πάλεψα πολύ να το χωνέψω και ακόμα παλεύω… Ακόμα και μέχρι σήμερα πάντως όταν ακούμε καρκίνο αυτόματα φανταζόμαστε και μια σύντομη ημερομηνία λήξης. Όχι δεν είναι ετσι!

Τι θα συμβούλευες στις γυναίκες που έχουν διαγνωστεί πρόσφατα με καρκίνο του μαστού;

Θα τους έλεγα φωνάζοντας χαρούμενα «κορίτσιααααα μην φοβάστε και μην το βάζετε κάτω! Κάντε το όλο αυτό μια εμπειρία που θα σας βγάλει σε καινούργιους πιο όμορφους δρόμους. Πάρτε το σοβαρά αλλά μην αφήνετε το φόβο να σας τρελαίνει η επιστήμη έχει προχωρήσει απίστευτα και τον έχει καταστήσει ιάσιμο ή χρόνια νόσο. Ζήστε το σήμερα, χορέψτε κάτω απ τον ήλιο και μην ξεχνάτε το καλύτερο φάρμακο είναι το γέλιο, ο έρωτας, η φιλία!!!»

Η συγγραφέας Γωγώ Τσακογιάννη, σε μια αποκλειστική συνέντευξη στο schooltime.gr
Ποια είναι η γεύση που σου άφησε όλη αυτή η διαδικασία;

Η δυσκολότερη μάχη είναι αυτή που δίνεις με τον εαυτό σου και όχι με τον καρκίνο. Απ’ την άλλη, όλο αυτό σε κάνει πιο σοφό και λιγότερο εγωκεντρικό. Εμένα με έκανε και συγγραφέα και το πρώτο μου βιβλίο βγήκε υπό την αιγίδα της UNESCO και ήταν και μέσα στα best sellers…θα έλεγα μια γεύση επιτυχίας την έχω…

Τι άλλα σχέδια έχεις για το βιβλίο;

Θα μεταφραστεί στα αγγλικά και θα στοχεύσει στην αγγλόφωνη αγορά.

Ετοιμάζεις κάτι καινούργιο;

Ναι και μάλιστα ετοιμάζω μια αστυνομική νουβέλα. Το ερέθισμα το πήρα από μια ερώτηση που μου έκανε γοητευτικότατος αεροσυνοδός στην πτήση μου για Hong Kong τον Νοέμβρη που μας πέρασε.

Τι σε ρώτησε;

Τι θα πιείτε; Και ενώ του είπα ένα ποτήρι λευκό κρασί αυτός μου έφερε κόκκινο και κατά λάθος το έχυσε πάνω στην πρώτη κενή σελίδα απ το σημειωματάριό μου. Το είχα ανοίξει και ήμουν έτοιμη να ξεκινήσω το γράψιμο ενός βιβλίου με θέμα σχέσεις και αγάπες… εεε αυτό ήταν. Οι σχέσεις θα περιμένουν και μια τελείως διαφορετική ιστορία γεμάτη ίντριγκες έρωτες και business άρχισε να ξετυλίγεται στο κεφάλι μου και με ακολουθεί παντού. Πιστεύω θα σταματήσει όταν τυπωθεί σε χαρτί.

Ο έρωτας βλέπω δεν κάνει ρεπό, τον ανακαλείτε συνέχεια…

Ο έρωτας… τα πάντα όλα! χωρίς αυτόν δεν ζω, γερνώ και δεν υπάρχω!

Πώς να κλείσουμε αυτή τη συνέντευξη;

Αγαπήστε πρώτα εσάς και μετά ό,τι σας κάνει ευτυχισμένους. Ερωτευτείτε και ζήστε το κάθε λεπτό, η ΖΩΗ είναι δώρο!

Επιμέλεια – Γιώργος Σκάθαρος*

…………………………………………………………………………………….

Μ’ ΑΓΑΠΩ, Εκδόσεις TSAKOYANI GOGOΜ’ ΑΓΑΠΩ, Εκδόσεις TSAKOYANI GOGO

ΤΣΑΚΟΓΙΑΝΝΗ ΓΩΓΩ

Βίβλος… αισιοδοξίας για τις γυναίκες και ειδικότερα αυτές που αντιμετώπισαν, αντιμετωπίζουν ή θα αντιμετωπίσουν καρκίνο μαστού… Η ζωή δεν τελειώνει μπροστά σε έναν καρκίνο, πόσο μάλλον ο έρωτας!

«Γεννήθηκα στην Αθήνα, αλλά νιώθω πολίτης του κόσμου. Σταθερά ασταθής, θέλω να ζήσω δέκα ζωές σε μία, στόχο που αισίως κοντεύω να πραγματοποιήσω. Αγαπώ τον ήλιο, τους ανθρώπους, τα ζώα και τα σύμπαντα, μα πάνω απ’ όλα αγαπώ Εμένα. Η Ασκητική του Καζαντζάκη κρύβει για μένα το νόημα της Ελευθερίας και η Ιθάκη του Καβάφη τη στάση μου απέναντι στη ζωή. Τίποτα δεν είναι δεδομένο και αυτό είναι υπέροχο! Τα πάντα ρει, μαζί μ’ αυτά κι εγώ…»

Δείτε περισσότερα για το βιβλίο: εδώ

Συνεντεύξεις # Πολιτισμός # Ροή ειδήσεων

♦ Αν θέλετε να ενημερώνεστε μέσω facebook για όλες τις νέες δημοσιεύσεις, ακολουθήστε τη σελίδα μας επιλέγοντας τον σύνδεσμο  schooltime