15 Φεβρουαρίου Παγκόσμια ημέρα Κατά του Παιδικού καρκίνου !!!

ΑΠΟΦΑΣΙΖΩ ΝΑ επισκεφτώ τον Πέτρο. Η μαμά του κατηγορηματική, με γεμίζει αισιοδοξία: «Εγώ τον Πέτρο τον έφερα όρθιο και περπατώντας… και έτσι θα τον πάρω»! Μπαίνω στο Παίδων και όσο προχωρώ στη «Μονάδα Νεοπλασμάτων», τόσο χάνομαι… Βλέπω το πρώτο παιδάκι χωρίς μαλλιά, χωρίς φρύδια, χωρίς βλέφαρα, στην αγκαλιά του μπαμπά του. Θα ‘ναι δυο χρονών;… Πιο πέρα κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο, οι ηλικίες με σοκάρουν. Μωρά έως σχεδόν έφηβοι.Πλησιάζω το δωμάτιο του Πέτρου, ζαλίζομαι, κάθομαι σ’ ένα παγκάκι. Απέναντί μου δυο τεράστια ματάκια με κοιτάνε. Παιδικότητα δεν βλέπεις, μόνο ένα σοφό άγγελο που ξέρει και περιμένει… τη ζωή ή το θάνατο, καρτερικά, με ορούς στο χέρι, χωρίς μαλλάκια αλλά πεντάμορφο. Όλα τα παιδιά εκεί μέσα είναι πεντάμορφα… «Πώς γίνεται;» σκέφτηκα. Πρέπει να πάτε να δείτε για να καταλάβετε ότι δεν σας λέω ψέματα. Βλέπεις μέσα απ’ τα μάτια τους πώς θα ‘πρεπε να ‘ναι ο κόσμος. Τα ξέρουν όλα. Ρωτήστε τα και θα πάρετε τις σοφότερες απαντήσεις. Όταν σε τόσο τρυφερή ηλικία σού ψιθυρίζει ο θάνατος στ’ αυτί, μαθαίνεις να αγωνίζεσαι, να συνεργάζεσαι και να περιμένεις!
Να είσαι καλό και υπάκουο παιδάκι, να μην κουνιέσαι όταν σου περνούν όλες αυτές τις βελόνες στο κορμάκι σου για να χύσουν μέσα στις φλέβες σου χημικά που θα σκοτώσουν το θεριό. Θεριά, όμως, κι αυτά, σε διαλύουν, σε καίνε, σε πονάνε. Και μόλις το ένα θεριό φάει τ’ άλλο, ξυπνάει ένα καινούργιο θεριό που πρέπει κι αυτό να το παλέψεις… Όταν σε τόσο τρυφερή ηλικία συνειδητοποιημένα παλεύεις κάθε μέρα με το θάνατο και βλέπεις το τέρας σου κατάματα, γίνεσαι σοφός… Τα κορμιά τους, πεδίο μάχης, ζωής και θανάτου!

Ο Πέτρος έκανε πρόσφατα χημειοθεραπεία και είναι, όπως λένε, «σε απλασία». Ανοσοποιητικό χάλια, έχει να φάει μέρες, γιατί το στόμα του είναι γεμάτο πληγές.
Το επόμενο βήμα είναι να βρεθεί «μόσχευμα» για να κάνει μεταμόσχευση νωτιαίου μυελού, και αυτό είναι άπιαστο όνειρο. Οι δότες είναι ελάχιστοι. Με λίγα λόγια, μέσα σ’ αυτούς τους ελάχιστους δότες πρέπει να βρεθεί συμβατότητα 95%, και ο δότης σπάνια έως καθόλου θα βρεθεί στο οικογενειακό σου περιβάλλον!……

Aπ’ τη μέρα εκείνη και μετά τίποτα δεν θα είναι το ίδιο μέσα μου! Επιστρέφω σπίτι, και μου τηλεφωνεί η φίλη μου η Λένα: «Δεν θα το πιστέψεις, βρήκα original τσάντα του Λου Βου, χαχά, στη μισή τιμή», μου είπε εννοώντας «Louis Vuitton». «Είσαι δότρια μυελού των οστών;» τη ρωτώ. «Μα τι λες;» «Πρέπει επειγόντως να γίνουμε όλοι. Κάθε μέρα εκεί έξω πεθαίνουν παιδάκια, γιατί δεν μπορούν να βρουν δότη», της λέω. «Αχ! Σε παρακαλώ, μη μου τα λες αυτά, πληγώνομαι. Είναι φριχτό αυτό που συμβαίνει στα κακόμοιρα… Φτου, φτου, μακριά από μας. Σε παρακαλώ, ας αλλάξουμε συζήτηση… Πάω στοίχημα, η Έλσα θα σκυλιάσει. Η παλιοκατίνα κυκλοφορεί με μια μούφα και μας το παίζει πως είναι γνήσια». «Καλά κάνει! Αν έχει τόση τρέλα με τα Λου Βου, γιατί να πληρώσει ένα σκασμό λεφτά; Έτσι κι αλλιώς, έχει γεμίσει ο κόσμος απομιμήσεις». «Εεε, έλα τώρα, το ίδιο είναι;» «Το ίδιο είναι, κοστίζει και λιγότερο. Βρε, Λένα μου, η φίρμα της ζωής σου να είσαι εσύ, όχι αυτό που κρατάς και φοράς». «Δεν συμφωνώ, αν μπορείς, γιατί να μην το έχεις;». «Γιατί, όταν εσύ έχεις πλεόνασμα, κάποιος στον κόσμο έχει έλλειμμα. Αν ακόμα κι ένα παιδί σ’ αυτόν τον κόσμο κοιμάται νηστικό, δεν έχεις το δικαίωμα να το αφήνεις έτσι. Του χρωστάς… τη Λου Βου σου!» 

Αποσπάσματα από το βιβλίο Μ’ ΑΓΑΠΩ

2 thoughts on “15 Φεβρουαρίου Παγκόσμια ημέρα Κατά του Παιδικού καρκίνου !!!

  1. Αντωνης Μητσης says:

    Με συγκινείς πραγματικά Γωγω μου… Δεν έχω λόγια για να σου εκφράσω το θαυμασμό μου… Ο Θεός να σε έχει καλά και να σου δίνει δύναμη και κουράγιο να συνεχίζεις έτσι Δυναμικά και με ανιδιοτέλεια….

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

two × 5 =